Psikolojik Strateji

İki temel strateji uyguluyorum ben çıldırma anlarında yememek için:

Strateji 1- “Zamanında Çok yedim.”
Şahsen ben psikolojik açıdan kendimi böyle telkin ediyorum.Yani mesela canım profiterol mü istiyor diyorum ki “ulan ben zaanında bunu ühüüüü kimbilir kaç yüzbinere yedim.Tadını bilmediğim bir şey de değil...Yedim yedim böyle oldum zaten, artık yemesem de olur”

Strateji -2 “Ben yemiyim sen ye”
Çok yemek istediğim veya tadını merak ettiğim bir şeyi yanımdakilere yediriyorum.
Önceden de tembihliyroum “ay iğrenç, bir şey kaçırmıyorsun vallahi” filan desinler diye.Bu telkini tabii çok önceden yapmanız lazım.
Onlar yiyiyor, repliklerini söylüyorlar ben de “oh aman zaten tadı kötüymüş” diye kendimi telkin ediyorum.Ani delirmeleri böylece önlüyorum.